السيد عبد الكريم بن طاووس ( مترجم : مجلسي )

151

فرحة الغري ( فارسي )

چنان كه ديده مىشود نسخه‌ها ، در ضبط نسب آن بدكردار پريشان روزگار و گجستهء لعين ، پريشاناند ؛ لذا تصحيح ممكن نيست و نمىتوان دانست اختيار و ضبط علَّامهء مجلسى ( ره ) يا نسخهء مبناى ترجمهء ايشان ، چه بوده است . 59 / 7 فرمود كه آن لعين را به آتش سوختند / « كه » در مرعشى نبود ؛ از اعظم افزوده شد . سنج با روايت منقول در : روض الجنان ، ج 15 ، ص 389 . 59 / 23 بختى / در دستور الإخوان ( ج 1 ، ص 98 ) مىخوانيم : « البختى : شتر خراسانى . البخاتى و البخت ، جماعة » . 59 / 23 منشور / چنين است در اعظم ؛ مرعشى : « منسوب » . ق ( ص 46 ) : « . . . على رؤوسهم منشور اعلامها . . . » . 60 / 2 آنچه نقل كرده است عبد الحميد . . . / مرعشى : « و آنچه . . . » ؛ اعظم ( مطابق مختار ما ) « و » ندارد . 60 / 4 وضع كند كه / مرعشى « كه » را ندارد ؛ از اعظم افزوده شد . 60 / 5 و من النّاس . . . الفساد / قرآن : س 2 ، ى 204 و 205 . 60 / 8 و من النّاس . . . مرضات الله / قرآن : س 2 ، ى 207 . 60 / 9 پس سيصد هزار درهم . . . قبول كرد / اين پاره در مرعشى نبود ، از اعظم افزوده شد ؛ تنها يك تصرّف در ضبط اعظم صورت گرفت ، و آن ، اين كه واپسين لفظ در اعظم ، « نكرد » بود كه ما به « كرد » تبديل كرديم ؛ موافق با متن عربى ( نگر : ن ص 20 ، ق ص 47 ) . 60 / 20 و على بن ابراهيم . . . الخطَّاب نازل شد / در مرعشى نبود ؛ از اعظم افزوده شد . 61 / 6 سيّد مختار / چنين است در مرعشى ؛ اعظم : « رسول ص » . 61 / 6 رسول خدا / چنين است در مرعشى ؛ اعظم : « رسول » .